
Bugün kendi kendime nefes alışımın 2.günü. Düne gore daha iyiyim hamdolsun ama hırlamam daha gecmedi ve biraz zorlanıyorum. Ayrıca 3 hafta gibi uzun bir aradan sonra tekrar annemin kollarına geldim. Cok güzel bir duyguydu. İnşallah en kısa zamanda eve gidip hep annemin kollarında olurum. Su anda kesin belli olmamakla beraber eğer dualarınız ile herşey yolunda giderse 2-3 hafta sonra evde olmayı ümit ediyoruz. Yani büyük ihtimal bu bayramıda hastanede yapacağız.

Ayrıca bugün aşılarımdan birisini daha oldum ama çok ağlamadım.

Şekil 1a'da görüldüğü üzere zamanımın büyük bölümü uyuyarak geçiyor. Birde annemin güvenli kollarında olunca uyku daha bir güzel oluyor. Doktorum bir an önce kilo almamı istiyor. Böylelikle vücudum daha dirençli olabilecek. Şu anda 2,400 gram oldum.

Burnumdan oksijen destegi alıyorum. Biraz ağzımı kurutuyor ama olsun.

Uyurken çok gözüme ışık gelmesin diye çadır gibi üstümü örtüyor hemşirelerim. Banada uyumak düşüyor.
Yasin Hocam,
ReplyDeleteReyhan'ın nihayet makinasız nefes almaya başladığını öğrenince ailecek çok sevindik.
Allah emekleyip, yürüyüp koştuğu günleri de göstersin insh
Çok Selam
İsmail Karaman