Gordüğünüz üzere dışarı çıkmaya hazırken. Normalde insan içine çıkmam yasak sadece doktor randevuları hariç. Malum eve geldiğimiz için ve ilk zamanlar olduğu için her hafta 3-4 tane kadar doktor randevum var. Göz doktoru,kalp doktoru,benim kendi prematüre doktorum. Bunlar haricinde evimize haftada bir özel hemşire geliyor ve yine haftada bir gelişimimi takip eden ayrı bir hemşire daha özel bir merkezden geliyor. Yani kısacası bayağı bir yoğunum.
Yatağımın üstündeki bu oyuncağı çok seviyorum. Hem müzik çalıyor hem dönüyor. 
Ben ve bebek arkadaşım. Annem bu pozu çok iyi yakalamış.
Ablalarım ve Ben. Sağolsunlar beni bağırlarına bastılar. Malum hastanede iken onların benim yanıma girmelerine izin vermiyorlardı. Tüm hastane süresince beni ancak fotoğraflarımdan görebildiler. Şimdi ise anneme yardımcı oluyorlar sağolsunlar. İnsanın böyle ablaları olması hayatı çok kolaylaştırıyor. Normalde beni Annemler hariç görebilecek kişiler onlar. Aile fertleri dışında kimsenin görmesini istemiyor doktorlar. Ailemde bir sürü önlem ile görebiliyor zaten örneğin dışarıdan gelince üstlerini değiştirip öyle odaya giriyorlar, ellerini devamlı yıkıyorlar ve elleri için dezenfektan kullanıyorlar, ablalarım çok yaklaşmıyor ve ellemiyorlar. Bunların hepsi benim iyiliğim için. İlk bir senem çok hassas ve doktorumuz tekrar hastalanıp hastaneye geri dönmemi istemiyor. Bir çok prematüre bebek maalesef eve gittiklerinde hasta olduklarından tekrar hastaneye dönmek zorunda kalıyormuş. O yüzden çok dikkatli olmamız gerekiyor. Doktorum ilk bir sene sıfır temas diyor. Böyle olunca bize gelecek misafirlerimizin de hasta iken evimize gelmemeleri, gelince aile fertleri ile öpüşüp sarılmamaları ve eve girince hemen ellerini dezenfektan ile dezenfekte etmeleri benim sağlığım açısından hayati öneme sahip.
Şu sıralar prematüre olduğum ve mide ve bağırsaklarım tam gelişmediği için çok ağrım oluyor ve çok ağlıyorum. Büyüyünce zamanla geçecekmiş. Dua edin inş.
