Kurban Bayramınız Mübarek Olsun...

Bugün Kurban bayramının 1.günü idi. Annemler geldi bayramlaştık. Bu vesile ile sizlerinde bayramınızı kutlar ellerinizden öper,dualarınızı istirham ederim.

Artık biraz daha büyüdüğüm için rahatlıkla herkese gidebiliyorum. Babamda annemden fırsat buldukça beni kucağına alıyor. (Annem benden çok ayrılmak istemiyorda)

Bazen karnım çok acıkıyor mama zamanımda gelmediği için bana emzik veriyorlar.

Annem beni beslerken.

Her zaman olduğu gibi yemekten sonra ağırlık çöktü ve uyuya kaldım. Bakınız Şekil 1-a.

Kurban Bayramı yaklaşırken

Allahın izni ile bayrama yaklaşmış buluyoruz. Bu vesile ile siz büyüklerimin ellerinden öper, bayramınızı en içten dileklerimle kutlarım.

Sol tarafta görmüş olduğunuz üzerimde çok emeği olan doktorum. Kendisi Hindistan asıllı olup Prematüre bebekler konusunda uzman. Sagolsun buralarda görmeye alışık olmadığımız şekilde meselelere pozitif bakıp, ailemi çok iyi destekliyor. Aro.

Tabii günün büyük kısmını uyku ile geçirince insanın kendine gelmesi zor oluyor.

Artık biraz daha büyümüş durumdayım. İnş.şu nefes almamdaki problemde Allahın izni ile geçerse Aralık ayının 2.haftası civarları evde olabilirmişim. Tabii doktorumun herşeyden emin olmadan beni hastaneden çıkartma gibi bir niyeti de yok.

Günde iki kez bana bu maske ile özel bir ilaç tedavisi uyguluyorlar. Bu nefes alışımı daha da rahatlatıyor. Dualarınızı eksik etmeyin...

Olmaya Cihanda Bir Nefes Sıhhat Devlet gibi...

Annemler bugün yanıma geldiğinde yine uyuyordum.

Annem kucağına almak için üstümü açınca rahatlayıp iyicene bir gerildim.

Babam doktorumla konuştu. Şu anda nefes alırken ki hırlamam ve zorlanmam devam ediyor. Doktorum bekleyip görelim dedi. Nefes borumda daralma varmış. Bunun sebebini de ya doğuştan yapı olarak böyle olabilir diyorlar veya uzun süre tüp içimde olduğu ve yüksek oksijene maruz kaldığım için olabileceğini söylüyorlar. İnşallah dualarınız ile geçmesini ümit ediyoruz. Doktorum ben büyüdükçe kendi kendine bu problemin ortadan kalkabileceğini söylüyor. Eger kalmaz ise bazı cerrahi opsiyonlar devreye girebilirmiş. İnşallah dua ederseniz kısa zamanda şifa bulurum diye yüce mevladan ümit ediyoruz... İnancimiz odur ki sizlerin duası ile buralar kadar gelebildik inşallah sizlerin duaları ile de hayırlısı ile evimize gideriz.

Annemler gidene kadar annemin kollarında idim. Bazen bakıştık,bazen koklaştık. Annemin güvenli kolları uyumak için en güzel mekan. Ne demiş atalarımız: Ana gibi yar, Bagdat gibi diyar olmaz.

Dualarinizi eksik etmeyin...

Nefes almak...

Bugün kendi kendime nefes alışımın 2.günü. Düne gore daha iyiyim hamdolsun ama hırlamam daha gecmedi ve biraz zorlanıyorum. Ayrıca 3 hafta gibi uzun bir aradan sonra tekrar annemin kollarına geldim. Cok güzel bir duyguydu. İnşallah en kısa zamanda eve gidip hep annemin kollarında olurum. Su anda kesin belli olmamakla beraber eğer dualarınız ile herşey yolunda giderse 2-3 hafta sonra evde olmayı ümit ediyoruz. Yani büyük ihtimal bu bayramıda hastanede yapacağız.

Ayrıca bugün aşılarımdan birisini daha oldum ama çok ağlamadım.

Şekil 1a'da görüldüğü üzere zamanımın büyük bölümü uyuyarak geçiyor. Birde annemin güvenli kollarında olunca uyku daha bir güzel oluyor. Doktorum bir an önce kilo almamı istiyor. Böylelikle vücudum daha dirençli olabilecek. Şu anda 2,400 gram oldum.

Burnumdan oksijen destegi alıyorum. Biraz ağzımı kurutuyor ama olsun.

Uyurken çok gözüme ışık gelmesin diye çadır gibi üstümü örtüyor hemşirelerim. Banada uyumak düşüyor.

Yeniden Tüpsüz Hayat

İcimdeki tüp çıkartılınca kendi kendime nefes almaya yeniden başladım. Gribal enfeksiyonum tam olarak geçmemiş ve bu sebeple biraz hırıltım var, nefes almakta biraz zorlanıyorum. Bunun için burnumdan destek olması için oksijen veriyorlar. Doktorum şu anda bekleyip görmekten başka yapabilecegimiz bir şey yok dedi. Biraz daha kilo alırsam sorunun kendiliğinden geçebileceğini söylüyorlar. Dualarınızı eksik etmeyin.

Bügün biraz rahatsızdım ayrıca. Bayağı ağladım. Sebebini bilmiyorlar.

Uyurken beni böyle kundak yapıyorlar. Bende bunu çok seviyorum.

Bazen böyle agzımda baloncuklar yapıyorum. Tam olarak yutma fonksiyonum gelişmediği için bazen bunlar oluyor. İnş. en kısa zamanda geliştiririm.

Tüp ile son zamanlarim

Bu fotograf beni tüplü gordügünüz son fotoğraflarımdan biri. Pazartesi oglen 1:30'da icimdeki nefes almami saglayan tüpü çıkarttılar.

Son kez tüpü çıkartmadan beni beslediler. Tabii sonra ağırlık çöktü yemekten sonra.

Annemler yanımdan ayrılmıyorlar. Haftada 5 kez yanima geliyorlar ve duruma göre 3-5 saat kalıyorlar. Imkan olsa hergun gelecekler ama mesafenin uzak olmasi babamin islerinin olmasi dolayisi ile simdilik böyle. İnşallah en kısa zamanda buradan çıkıp eve gidebilirim.

Makina ile nefes almaya devam...

Annemler geldiginde ben uyuyordum. Artik buyumemin verdigi uyku ihtiyaci mi yoksa ilaclarin yan etkisimidir bilinmez Annemler gidene kadar gozlerimi acamadim.

Malum uyusunda buyusun demisler. Galiba bu soz benim gibi kucuk olanlar icin daha onemli. Bir an once buyuyup kilo almam lazim.

Su anda daha halen tup ile nefes alip veriyorum. Doktorum tupu cikartma olayini pazartesine erteledi. Cunku cigerlerimin biraz daha iyi olmasini istiyorlar. Tam olarak oradaki enfeksiyonumda gecmedi. Gribal enfeksiyonumun ne durumda oldugunada o zaman bakacaklar.

Annem ve kardeslerim benim icin ozel bir kart hazirlamislar. Bende dahil olmak uzere herkes cok begendi. Gercektende cok sirin.

Duaya Devam...

Tedavim daha halen devam ediyor. Persembe gunu doktorlarim durumun nasil oldugunu ve bundan sonra ne yapacaklarina karar verecekler.

Doktorlar en kisa zamanda icimdeki tupu cikartmak istiyorlar. Bir an once kendi kendime nefes almam gerekiyor ins. viral enfeksiyonum ve cigerlerimdeki enfeksiyon gecmistirde tupu bir an once cikartirlar.

Dogum tarihim normalde 10 Kasim olacakti. 3 ay erken geldim. Simdi biraz daha kendimde gibiyim. Ins.hastaligim gecerde tamamen sagligima kavusurum. Dualarinizi eksik etmeyin...

Ben tüpüm ve yemek borum.

Annem,Babam ve Ben. Ins.en kisa zamanda eve gideriz.

DUA RİCASI İLE...

Maalesef cumartesinden beri nefes almam gittikçe zorlaştı.

Sali günü sabah 5'te nefes almam imkansiz hale geldiği için tekrar içime tüp taktılar. İlk etapta neden oldugunu anlayamadılar, bazi testler yaptilar bir sonuc alamadilar. Son olarak kamera ile bogazimdan asagi bakip ne oldugunu anladilar. Maalesef gribal bir enfeksiyon kapmisim ve bu benim kendi kendime nefes almami engelliyor. Sizler icin onemsiz olan nezle, grip gibi durumlar benim gibi prematüre olan bebekler için cok ciddi sonuçlar dogurabiliyormuş. Tüp içime konulduktan sonra nefes almam rahatladi. Su an ilac tedavisi yapacaklar bir hafta ondan sonra duruma göre ne yapacaklarına karar verecekler. Ayrıca nefes almamı sağlayan nefes borusu normal çocuklara göre darmış bu da nefes almamı zorlaştırıyormuş ayrıca.

Doktorlar yapacakları operasyona hazırlanırken. Bugün çok ama çok hareketli geçti. Bende bayağı yoruldum. Cünkü iki kez tüpü içime takıp çıkardılar ve boğazımdan aşağı kamera ile baktılar ve bir sürü ilaç verdiler.

Bütün bu olup bitenlerden sonra gerçekten çok yoruldum. İns. Rabbim şifa verirde bir an önce iyileşip ablalarımın yanına giderim. Bu tip hastalıklar maalesef hastaneden çıkış tarihimi ileri atıyor.

DUALARINIZI İSTİRHAM EDERİM...